بتونه دوسشون داشته باشه.
بتونه باهاشون راحت باشه.
بتونه حرفاشو بهشون بزنه.
بتونه دلتنگیاشو بهشون بگه.
بتونه ناراحتیا و آزردگیاشو بهشون بگه.
بتونه خوشحالیاشو بهشون بگه.
بتونه باهاشون مشورت کنه.
بتونه تویه سختی روشون حساب کنه.
بتونه ازشون کمک بخواد.
بتونه این حسو داشته باشه که دوسش دارن و به نیازاش و خودش احترام میزارن.
بتونه وجودشونو احساس کنه.
بتونه از دیدنشون خوشحال بشه و نتونه به وسوسه ی دیدنشون بگه نه
بتونه باهاشون دوست باشه و
بتونه بهشون بگه دوست.
یه مدت که با تمام وجودم دارم همه ی اینارو تجربه می کنم و بی نهایت خوشحالم.